Skip Navigation
 

Historia

SEKCJA NARCIARSKA W LATACH 1968 - 1972

 
Klub szukając młodzieży chętnej do uprawiania narciarstwa, organizował raz w tygodniu przez cały sezon zimowy zawody szkolne w konkurencjach narciarskich pod hasłem "Szukamy olimpijczyków". Zawody biegowe odbywały się raz w tygodniu w poszczególnych dolinach Wisły, natomiast skoki, tzw. czwartkowe, na małej skoczni w centrum Wisły. w zawodach tych brały udział dzieci ze wszystkich szkół podstawowych na własnym lub szkolnym sprzęcie. Rywalizacja cieszyła się dużą popularnością, o czym świadczyła duża frekwencja, która wynosiła od 120 - 160 uczestników. Poza tym prowadzona była punktacja indywidualna i zespołowa szkół, co stanowiło dodatkowy element rywalizacji i dopingowało młodzież i szkoły do systematycznych treningów. Przy chronicznym braku trenerów narciarskich był to jedyny sposób, by zainteresować narciarstwem dzieci, nauczycieli wychowania fizycznego i kierowników szkół. Efektem tych starań było pozyskanie dla klubu kilkudziesięciu uzdolnionych juniorów, którzy w póĄniejszych latach stali się czołowymi zawodnikami.
Okres lat 60. i osiągnięcia klubowe tego okresu są głównie związane z nazwiskiem Jana Kawuloka, który już jako junior na stałe wszedł do silnej ekipy skoczków seniorów. w sezonie 1963/64 został uznany przez Polski Związek Narciarski najlepszym juniorem Mistrzostw Polski. Potwierdzeniem tego było zdobycie dwóch tytułów mistrza Polski w otwartym konkursie skoków i kombinacji klasycznej, dwóch tytułów wicemistrza Polski w skokach otwartych i w sztafecie oraz brązowego medalu w biegu otwartym grupy B.
Drugim mocnym punktem w grupie juniorów był Jan Cieślar z Głębiec, który zdobył tytuł wicemistrza Polski w skokach otwartych grupy B. Trzecim medalistą MP 1963/64 został Władysław Cieślar z Jawornika, zdobywca III miejsca w kombinacji klasycznej. Należy także wymienić srebrnych medalistów biegu sztafetowego juniorów grupy B: Jana Cieślara, Adolfa Legierskiego, Franciszka Kawuloka, którzy biegali z Janem Kawulokiem.
Oprócz wymienionych medalistów w pierwszej "10-tce" Mistrzostw Polski uplasowali się także inni zawodnicy KS "Start". Byli to: Józef Legierski, Władysław Łupieżowiec, Jan Cieślar III, Michał Michałek oraz najmłodsi skoczkowie: Edward Raszka, Mieczysław Pacura, Józef Śliwka, biegacze: Jerzy Cieślar, Antoni Legierski i Jan Burian. Wyniki te były w dużej mierze zasługą trenerów Rudolfa śliża - skoki i instruktorów biegowych Michała Cieślara i Macieja Smorągiewicza.
Drugi etap osiągnięć Klubu w narciarstwie, jak zaznaczono wcześniej, związany jest przede wszystkim z występami Jana Kawuloka, który w następnych latach udowodnił swoją wysoką pozycję w narciarstwie polskim i światowym, zdobywając wiele tytułów Mistrza Polski oraz zajmując czołowe lokaty w zawodach FIS.

W 1965 r. Jan Kawulok zdobył dwa tytuły mistrza Polski w skokach juniorów grupy C oraz wicemistrzostwo w kombinacji klasycznej. Zajął także III miejsce w ogólnej punktacji Pucharu Beskidów oraz II miejsce w zawodach FIS w kombinacji w Reit im Winkl. w następnym sezonie potwierdził swoją klasę, zdobywając trzy tytuły Mistrza Polski, dwa w skokach i jeden w kombinacji. Otrzymał powołanie do kadry narodowej. Największy sukces w startach zagranicznych odniósł w zawodach FIS w Austrii zdobywając I miejsce, po pokonaniu Niemca Kellera (mistrza świata z Oslo w 1966 r.) i Włocha Damiolina. Reprezentował też barwy Polski Mistrzostwach świata w Oslo.
Sezon 1966/67 był dla Jana Kawuloka bardzo udany. w styczniu w zawodach FIS w Schönach (Niemcy) zajął II miejsce w kombinacji klasycznej za Longiem (Niemcy), a przed Damolinem. Pod koniec stycznia na zawodach FIS w Le Brasuse był pierwszy, zaś lutym w Turnieju Czterech Skoczni w Szwajcarii w końcowej klasyfikacji uplasował się na III miejscu za Ro-Salajnenem (Finlandia) i Elimem (Szwecja), a przed Bachlerem (Austria). Po pechowym starcie w marcu na Mistrzostwach Polski i Memoriale Bronisława Czecha, wygrał zawody FIS w Kirunie (Szwecja).
Wyniki te stawiały Jana Kowuloka w czołówce światowej, czego potwierdzeniem był start w Igrzyskach Olimpijskich w Grenoble, gdzie zajął 20 miejsce w  kombinacji. Natomiast lepiej wypadł w  zawodach FIS w Schonach tuż przed olimpiadą, zajmując II lokatę w kombinacji, a nadto zajął III miejsce na FIS w Johangeorgenstadt i II miejsce w Reit im Winkl. Na mistrzostwach Polski zdobył brązowy medal w skokach.
W sezonie 1968/69 Jan Kowulok wywalczył tytuł mistrza Polski w skokach oraz brązowy medal w kombinacji. Startował również w zawodach FIS, zajmując czołowe lokaty. w 1970 r. brał udział w Mistrzostwach świata w Szczyrbskim Plesie, zajmując 18 miejsce, uplasował się na II miejscu w zawodach FIS w Reit im Winkl w skokach i był IV w kombinacji. w 1971 r. ponownie zostaje mistrzem Polski w skokach i zajmuje VII miejsce w Pucharze Beskidów. Kończąc karierę uzyskuje jeszcze kilka cennych wyników, natomiast od 1973 r. zajmuje się pracą trenerską w Klubie.
Chociaż w tym okresie KS "Wisła-Start" mógł się poszczycić tylko jednym zawodnikiem światowego formatu, miał w swoich szeregach wielu utalentowanych chłopców, o czym może świadczyć fakt, że w składzie kadry narodowej, np. w 1965 r.znalazło się dziewięciu zawodników: Władysław Łupieżowiec - junior grupy C, jako jedyny przedstawiciel biegaczy, skoczkowie seniorzy: Jan Kawulok, Emil Dawid, juniorzy grupy C: Marian Ligocki i Jan Cieślar, juniorzy grupy B: Władysław Gluza, Władysław Cieślar, Władysław Burian oraz w grupie kombinatorów Jan Kawulok i Władysław Bestwina - junior grupy C.
Do najbardziej wybijających się zawodników, obok Jana Kawuloka, należał Marian Ligocki, który w 1965 roku został zakwalifikowany do kadry narodowej seniorów, jako jej najmłodszy członek po bardzo dobrych występach w Memoriale B. Czecha i H. Marusarzówny. w następnych latach na stałe zakwalifikował się do kadry narodowej, zajmując czołowe lokaty za Przybyłą, Kocjanem, Witkem. w 1966 r. na MP zdobywa V i VI miejsce w skokach, na MP w 1967 r. zajął IV miejsce w otwartym konkursie skoków, w 1968 r. Na Memoriale B. Czecha zajmuje IV i III miejsce.
Jednym z najbardziej wyróżniających się seniorów był Władysław Pilch, wicemistrz Polski w skokach w 1971 r. i brązowy medalista kombinacji klasycznej, poza tym najlepszy Polski zawodnik Mistrzostw Europy Juniorów, gdzie zajął 7 i 8 miejsce. Poza tym w latach 1966 - 71 wielu zawodników klubu odnosiło sukcesy na arenie krajowej - przykładem tego może być Jan Cieślar, który dwukrotnie zajął IV miejsce na MP w 1966 r., w 1967 r. zdobył tytuł wicemistrza Polski w skokach. Następnym był Józef Śliwka - III na MP w 1968 r., Władysław Cieślar - dwukrotnie drugi na MP w skokach w 1969 r., Andrzej Banaś - wicemistrz Polski w 1969 r. w skokach, Edward Chmiel - junior grupy B, wicemistrz Polski w biegach płaskich w 1970 r., Jan Kulig - junior grupy B, dwukrotny mistrz Polski w skokach w 1970 r., Władysław Gluza - IV i V na MP juniorów grupy C w skokach, Jan Szarzec - II wicemistrz Polski juniorów grupy B w skokach w 1971 r., Henryk Wojciech - brązowy medalista MP juniorów grupy B w 1971 r.
Oprócz wymienionych medalistów poważny wkład w rozwój narciarstwa klubowego wnieśli skoczkowie: Edward Raszka, Jerzy Wojnar, Władysław Bestwina, Władysław Burian, Jan Śliwka, Paweł Szarzec, którzy zajmowali miejsce w pierwszej dziesiątce Młodzieżowych Mistrzostw Polski oraz byli wysoko notowani w Mistrzostwach śląska. w konkurencjach biegowych juniorów na podkreślenie zasługują wyniki uzyskiwane przez rodzeństwo Englertów z Dobki, Józefa Laszczyka, Jana Cieślara z Dzielnic.
Po okresie sukcesów w kategoriach młodzieżowych w latach 1967 - 71 przyszedł trudniejszy czas. Co było tego przyczyną trudno dociec. Niewątpliwie duży wpływ na to miały kłopoty ze śniegiem w latach 1970/71 oraz remont skoczni w Wiśle Centrum.
Podsumowując to 5-lecie: zawodnicy Klubu prezentowali bardzo wysoki poziom w skokach narciarskich i w kombinacji narciarskiej, natomiast gorzej wyglądała sprawa w biegach narciarskich mężczyzn, gdzie brak było indywidualności na miarę Jana Kawuloka. Sytuacja w grupie dziewcząt przedstawiała się natomiast wręcz tragicznie. Było to najprawdopodobniej spowodowane brakiem wysokiej klasy trenerów i ciągłymi zmianami w kadrze trenerskiej klubu.
Trenerami w latach 1963 - 73 byli kolejno: Michał Cieślar (1963/64), Rudolf śliż (1965 - 69), Cieślar Michał (1966), Gustaw Bujok (1966 - 72), Jan Holeksa (1968 - 73), Aleksander Socha (1970 -71), Emil Dawid (1971-73), Rudolf Szalbót. Ciągłe zmiany w kadrze trenerskiej, szczególnie u narciarzy i biegaczy nie sprzyjały wzrostowi wyników sportowych, nie było też widać ciągłości w pracy.
 
 
 
« powrót|drukuj